براي درك عموميت و محبوبيت لينوكس، بايد حدود 30 سال به عقب برگرديم … تصور كنيد كه رايانه ها به بزرگي خانه ها يا حتي استاديوم ها هستند. زماني كه اندازة رايانه ها به خودي خود مشكلات فراواني را پديد مي آورد، معضل ديگري وجود داشت كه مشكل را حادتر مي كرد: هر رايانه سيستم عامل متفاوتي داشت و نرم افزارها تنها براي برآورده كردن يك هدف خاص ايجاد مي شدند.

برنامه هايي كه به يك رايانه داده مي شد، روي سيستم مشكل آفرين بود. رايانه ها بسيار گران بودند و تازه پس از خريدن آن بايد تلاش زيادي مي شد تا به كاربران نحوه كار كردن با آن آموزش داده شود. در نتيجه هزينه نهايي بسيار بالا بود.

جهان از نظر فناوري آن قدر پيشرفته نبود تا رايانه هاي كوچكتر بسازد، بنابراين بايد براي يك دهه ديگر آن اندازه ها را تحمل مي كرد. در سال 1969 يك گروه از برنامه نويسان در آزمايشگاههاي بل (Bell Labs) به فكر پياده كردن راه حلي براي اين مشكل افتادند تا بتوانند سازگاري نرم افزارها را سر و سامان بدهند.

آنها سيستم عاملي ايجاد كردند كه:

1ـ ساده و جذاب بود.

2ـ با زبان برنامه نويسي C نوشته شده بود. (به جاي اسمبلي)

3ـ قادر به بازيابي كُدها بود.

توسعه دهندگان نام اين پروژه را unix نهادند.

قابليت بازيابي كُد بسيار مهم بود. تا آن زمان، تمام رايانه هاي تجاري موجود با كُدي نوشته شده بود كه اختصاصاً براي آن سيستم توسعه داده شده بود.

از اين جهت يونيكس تنها به مقدار كمي از اين كُدها نياز داشت كه امروزه عموماً به هسته (kernel) معروف است.

براي پايه ريزي يونيكس در هر سيستم، تنها به اين مجموعه از كُدها نياز بود. سيستم عامل و ديگر دستورات با استفاده از زبان سطح بالاي C در اين هسته ساخته شده بودند. اين زبان انحصاراً براي توسعه يونيكس ايجاد شده بود. با استفاده از اين تكنيك جديد، توسعه سيستم عاملي كه بتواند بر روي سخت افزارهاي مختلف اجرا شود، بسيار ساده تر بود. توليدكنندگان نرم افزار به سرعت يونيكس را پذيرفتند. زيرا مي توانستند با زحمت كمتر، ده برابر فروش بيشتر داشته باشند. وضعيت خارق العاده اي به وجود آمده بود. تصور كنيد يارانه هايي از شركت هاي مختلف در يك شبكه به هم متصل شده بودند يا كاربران بدون نياز به آموزش اضافي، بر روي سيستم هاي مختلفي كار مي كنند يونيكس نقش بزرگي در سازگار كردن كاربران با سيستم هاي مختلف ايفا كرد. طي دهه هاي بعد توسعه يونيكس ادامه يافت. امكان انجام كارهاي بيشتر فراهم شد. سازندگان نرم افزار و سخت افزار بيشتري پشتيباني يونيكس را به محصولات خود افزودند. يونيكس در ابتدا فقط بر روي محيط هاي بزرگ مانند Main Frame ها و Mini Computer ها پيدا مي شد. (توجه داشته باشيد كه رايانه هاي شخصي Micro Computer ها هستند.) شما بايد در يك دانشگاه و يا يك دولت و سازمان بزرگ اقتصادي كار مي كرديد تا بتوانيد يونيكس را ببينيد. اما رايانه هاي كوچكتر در حال توسعه بودند و تا پايان دهة 80 تعداد زيادي از مردم از رايانه هاي خانگي استفاده مي كردند. در آن زمان نسخه هاي مختلفي از يونيكس براي كامپيوترهاي شخصي به وجود آمده بود، اما هيچ يك واقعاً رايگان نبود.

6ـ6ـ2ـ لينوس و لينوكس :

لينوكس توروالدز، مرد جواني كه در رشته علوم رايانه دانشگاه هلسينكي تحصيل مي كرد، به اين فكر افتاد كه ايجاد نسخه اي دانشگاهي و رايگان از يونيكس ايدة بسيار خوبي خواهد بود. او خود شروع به كُدنويسي كرد:

(From:tor vabls @ klaava. Helsinki. FI (Linus Bendict torvalds)

Nems groups: Comp. OS. Minix

Subject:GCC – 7.40 and posix – question

< message – ID: < 1997 Jul 307 7000 50. 9886 @ kalaava

Data: 3 Jul 97      70: 00: 50            GMT

Helli net landers

Due to a project I’m working on (minix)

I’m instered in the posix standard definition.

Please point mi to a (preferably) machine – readable

format of the latest posix rules? Ftp – sites wouldbenice.

او پرس و جو را در مورد چگونگي بكارگيري يونيكس در رايانه ي شخصي اش آغاز كرد. از ابتدا هدف لينوكس، توسعه يك سيستم عامل كاملاً رايثگان و سازگار با يونيكس اصلي بود. و اين دليل پرسش او در مورد استانداردهاي posix است. posix همچنين استاندارد يونيكس است.

در آن زمان هنوز (plug and play  ) pnp اختراع نشده بود و بسياري از مردم علاقه داشتند كه نسخه اي از يونيكس را روي رايانه خود داشته باشند و اين تنها يك مانع كوچك بود. راه اندازهاي جديدي براي انواع مختلف سخت افزار در دسترس قرار مي گرفت، كه سخت افزار جديدي بود.

هر كسي آن را مي خريد و براي كردن در لينوكس، ارائه مي كرد. كُدهاي رايگان بيشتري براي گسترة بزرگي از سخت افزارها در اختيار قرار گرفت. كار اين برنامه نويسان هرگز متوقف نشد. چون هر سخت افزاري كه پيدا مي كردند مي توانست براي لينوكس مفيد باشد. در آن زمان اين برنامه نويسان به neard ها و freak ها معروف بودند. اما اين مطلب براي آنها اصلاً مهم نبود. (تا وقتي كه ليست سخت افزارهاي پشتيباني شده  طولاني تر مي شد!)  امروزه با كمك اين افراد، لينوكس فقط براي سخت افزارهاي قديمي و عجيب و غريب است كه در صورت عدم وجود لينوكس بلااستفاده مي ماند. دو سال بعد از پيام لينوكس 12000 كاربر لينوكس وجود داشت. اين پروژه در تمام مدتي كه در محدوده استاندارد posix كار مي كرد، به طور مداوم رشد مي كرد. تمام ويژگي هاي يونيكس در سالهاي بعد اضافه شد و حاصل آن سيستم عامل كنوني و كامل لينوكس است.

امروزه تمام نقش آفرينان بزرگ در زمينه بازار سخت افزار و نرم افزار را، تيم توسعه گران لينوكس دارند. شما در محله خود مي توانيد سيستم هايي از لينوكس از پيش نصب شده با پشتيباني رسمي بخريد.

رایانه های نوری، همچنین به عنوان رایانه های فوتونیک شناخته می شود، با استفاده از فوتون به جای الکترون ها برای ارسال سیگنال است. فوتون ها ذرات بنیادی را تشکیل می دهند که نور است. لیزر در کامپیوتر جریان تولید نور استفاده کنید به جای الکترون ها می باشد. چندین مزیت از با استفاده از نور، که شامل سرعت های سریع تر، کوچکتر رایانه ها، و حرارت کمتر وجود دارد.

کامپیوتر به طور معمول استفاده از جریان الکتریکی به قدرت کامپیوتر و فرآیندهای آن. ایده در پشت رایانه های نوری است که به استفاده از نور به جای. گرچه تکه های کوچکی از فن آوری ممکن است نور به کار استفاده کنید، درست از رایانه های نوری هنوز وجود ندارد. محققان احساس می کنید که تکنولوژی با گذشت زمان حرکت به سمت استفاده از کامپیوتر های نوری و فن آوری پیشرفت به اندازه کافی به آنها واقعیت روزمره.

برای یک کامپیوتر به تابع، آن را می فرستد جریان الکتریکی در داخل و خارج از بخش به عنوان ترانزیستور شناخته می شود. این ترانزیستورها روشن یا خاموش توسط این جریان الکتریکی، و این پیام به کامپیوتر می فرستد. ایده اصلی در پشت کامپیوتر های نوری است که برای استفاده از نور، فوتون ساخته شده، در محل جریان الکتریکی است.

مزایای استفاده از کامپیوتر های نوری و استفاده از فوتون به جای الکترون ها متعدد هستند. اول، نور، تقریبا اثری از گرما نیست خود آن سفر، در حالی که جریان الکتریکی در حال حاضر در کامپیوتر مورد استفاده قرار می دهد مقدار زیادی از گرما. کامپیوتر فقط می تواند به سرعت قبل از آن تبدار کار می کنند. رایانه های نوری، نور و در نتیجه استفاده از کامپیوتر می تواند اجرای سریع تر و بدون نگران کننده تا کنون در مورد بیش از حد.

دومین مزیت کلیدی با استفاده از نور، توانایی خود را برای تصویب از طریق پرتوهای نور است. دو لیزر می تواند هر یک از بدون مؤثر مسیر از هر دو عبور. جریان های الکتریکی می توانند این کار را انجام دهند و کامپیوتر، باید طوری طراحی شود آنها مسیر ها طوری هرگز به صلیب. از آنجا که پرتوهای نور می توانند هر یک از دیگر عبور، فضای کمتری مورد نیاز است. این در رایانه های کوچکتر و کوچکتر قطعات مورد استفاده هم در کامپیوتر و هم در فرم های دیگر از تکنولوژی منجر شود.

در حال حاضر، فن آوری های نوری است که در پرینترهای لیزری، اسکنر، و حتی یک سی دی رایتر کامپیوتر استفاده می شود. لیزر با استفاده از نور برای انجام تمام این فرآیندها است. هدف این است که در نهایت گسترش فن آوری نوری نه تنها به رایانه ها، بلکه به ارتباط بین دستگاه های الکترونیکی. فن آوری های نوری می تواند به اینترنت اتصال با سرعت بیشتری نسبت به کسانی که قبلا در دسترس را ایجاد کنید. با استفاده از ترکیبی از رایانه های نوری و ممکن است این نوع جدیدی از اتصال به اینترنت، کامپیوتر می تواند کارهای تقریبا بلافاصله انجام است

در محاسبات، حافظه مجازی، یک تکنیک مدیریت حافظه توسعه یافته برای دانه چند وظیفه ای است. این تکنیک virtualizes اشکال مختلف معماری کامپیوتر را از کامپیوتر ذخیره سازی داده ها (از جمله دسترسی تصادفی حافظه و ذخیره سازی دیسک)، اجازه می دهد یک برنامه به توان طراحی شده است به عنوان اینکه وجود تنها یک نوع از حافظه "مجازی" حافظه، که رفتار مانند به طور مستقیم نشانی خواندن / نوشتن حافظه (RAM).

مدرن ترین سیستم های عامل است که حافظه مجازی را پشتیبانی همچنین هر فرآیند در فضای آدرس اختصاصی خود را اجرا کنید. هر برنامه به این ترتیب به نظر می رسد که تنها دسترسی به حافظه مجازی است. با این حال، برخی از سیستم عامل های قدیمی تر (مانند SVS OS/VS1 و OS/VS2) و حتی آنهایی های مدرن (مانند آی بی ام من) تک آدرس فضای سیستم عامل است که برای اجرای تمام مراحل را در یک فضای آدرس واحد متشکل از حافظه مجازی است.

حافظه مجازی حافظه مجازی برنامه نویسی آسان تر می سازد با پنهان کردن تکه تکه شدن حافظه فیزیکی و با واگذاری به هسته بار از مدیریت سلسله مراتب حافظه (از بین بردن نیاز به برنامه ای که مسئولیت رسیدگی به پوشش به صراحت)، و زمانی که هر فرآیند را در آدرس خود اختصاص داده اجرا فضا، با obviating نیاز به جابجایی، کد برنامه و یا برای دسترسی به حافظه با نشانی دهی نسبی.

مجازی سازی حافظه یک کلیت از مفهوم حافظه مجازی است.

حافظه مجازی حافظه مجازی بخشی جدایی ناپذیر از معماری کامپیوتر است، پیاده سازی نیاز به پشتیبانی از سخت افزار، به طور معمول در شکل یک واحد مدیریت حافظه را به پردازنده ساخته شده است. در حالی که لازم نیست، شبیه ساز های و ماشین های مجازی می توانند از پشتیبانی سخت افزاری برای افزایش عملکرد از پیاده سازی های حافظه مجازی خود را. [1] در نتیجه، سیستم عامل های قدیمی تر، مانند کسانی که برای رایانه های بزرگ از 1960s، و کسانی که برای رایانه های شخصی در اوایل تا اواسط استخدام 1980s (مثلا DOS)، [2] به طور کلی دارای هیچ عملکرد حافظه مجازی، مشکوک - بحث هر چند استثناهایی برای رایانه های بزرگ از 1960s عبارتند از:
سرپرست اطلس اطلس
MCP برای B5000 Burroughs
MTS، TSS/360 و CP / سیستم مدیریت محتوا برای آی بی ام System/360 مدل 67
Multics برای 645 GE
زمان به اشتراک گذاری سیستم عامل برای طیف RCA 70/46

اپل لیزا به عنوان مثال یک کامپیوتر شخصی از 1980s است که ویژگی های حافظه مجازی است.

سیستم های جاسازی شده و دیگر منظوره سیستم های کامپیوتری که نیاز بسیار سریع و / یا بسیار سازگار پاسخ ممکن است انتخاب کردن حافظه مجازی با توجه به جبر کاهش استفاده از سیستم حافظه مجازی، باعث وقفه های غیر قابل پیش بینی است که ممکن است با عصبانیت سخن گفتن "ناخواسته" در طی عملیات I / O تولید است. دلیل این است که جاسازی شده هزینه های سخت افزاری اغلب کم با اجرای عملیات را با نرم افزار (یک تکنیک به نام بیت کوبیدن) و نه با سخت افزار اختصاص داده شده نگهداری می شوند.

افراد زیادی از خیلی تعاریف و نکات ابتدایی کامپیوتر که برای اکثر مردم خصوصآ جوانان بسیار بدیهی و جا افتاده است ، بی اطلاع هستند و در دنیای مجازی اینترنت ممکن است با اصطلاحات و مواردی روبرو شوند که آنها را دچار سردرگمی یا مشکل کند.
در ادامه به توضیح برخی از نکاتی می پردازیم که هر کاربر ساده کامپیوتر باید بداند. اگر از کاربران تازه کار رایانه و اینترنت هستید توصیه می کنیم این مطلب را با دقت بخوانید.

۱- اول آدرس ایمیل www نمی گذارند: بسیاری از کاربران در اول آدرس ایمیل www می گذارند که این اشتباه است و باعث می شود ایمیل های ارسالی به مقصد نرسند!

۲- اینترنت آن علامت e آبی رنگ نیست: آیکون e آبی رنگ علامت برنامه Internet Explorer، محصول شرکت Microsoft است. خود اینترنت یک شبکه است که برنامه یا آیکون خاصی ندارد.
Internet Explorer به شما کمک می کند از این شبکه برای دیدن سایت های مختلف استفاده کنید. درست مثل اینکه می توانید برنامه کانال های تلویزیون را با یک تلویزیون Panasonic یا با یک تلویزیون Sony یا با هر مارک دیگری ببینید…

برنامه های دیگری هم وجود دارند که کار آن e آبی را می کنند و حتی خیلی بهتر! مثل Safari، Chrome، Opera یا Firefox که می توانید از آنها استفاده کنید.

۳- چت همان یاهو مسنجر نیست: چت کردن لازم نیست حتمآ با برنامه یاهو مسنجر انجام شود. یاهو یکی از شرکت هایی است که سرویس چت اینترنتی را ارائه می کند. با ICQ، MSN Messenger یا Gtalk و… هم می توانید چت کنید (البته با سایر کاربران همان سرویس).

۴- هر کامپیوتری الزامآ ویندوز نیست: یک کامپیوتر را خاموش فرض کنید! حالا باید یک برنامه روی این کامپیوتر نصب شود تا این کامپیوتر بتواند روشن شود و ما از آن استفاده کنیم. به این برنامه ها می گوییم «سیستم عامل» یا «Operating System» یا OS.

یکی از معروف ترین این برنامه ها «ویندوز» نام دارد که نسخه های مختلفی هم ارائه داده است ، مثل ویندوز ۹۸ یا ویندوز xp یا ویستا. ویندوز محصول شرکت Microsoft است.

حال نکته اینجا است، هیچ اجباری به استفاده از ویندوز نیست و ویندوز تنها انتخاب موجود نیست. بلکه این تصور غلط به خاطر سلطه مایکروسافت بر روی بازار به وجود آمده است. در اصل شرکت های مختلف و مشابهی وجود دارند که در این صنعت با مایکروسافت در رقابت هستند و خودشان «سیستم عامل» تولید می کنند. به عنوان مثال، شرکت Apple سیستم عامل Mac را دارد.

۵- پسوند فایل ها مهم است: اول از همه، اصولا پسوند چیست؟ پسوند آن سه حرف آخر اسم هر فایل است که بسته به تنظیمات سیستم شما ممکن است آن را در کنار نام فایل ها نمایش بدهد یا ندهد.
پسوند به ویندوز و شما می گوید که این چه نوع فایلی است. به عنوان مثال یک فایل متنی که فقط حاوی نوشته است پسوندش txt. است.
عکس های واقعی مثل آنها که با دوربین عکاسی می گیرید عمومآ دارای پسوند jpg هستند.
عکس های کارتونی و کامپیوتری و غیر واقعی هم عمومآ gif یا png هستند.
فایل های فشرده شده عمومآ دارای پسوند zip یا rar هستند که آنها را باید با برنامه های مخصوص مثل Winzip یا WinRAR باز کنید.
فایل های اجرایی مثل فایل های برنامه های یا فایل های Setup بازی ها و… هم عمومآ دارای پسوند exe هستند.
آهنگ ها هم که مطمئنا خودتان می دانید، عمومآ mp3 یا wav هستند.

پسوند فایل ها اطلاعات زیادی به ما می دهند. مثلآ اگر کسی یک فایل به شما داد که پسوند آن exe. بود و گفت این عکس خودم است، دارد دروغ می گوید! احتمالآ به جای عکس ، یک برنامه اجرایی است و شاید یک برنامه مخرب مثل یک ویروس باشد.

۶- دومین، دامین یا دامنه: اسم هر سایت (آدرسی که تایپ می کنید که واردش شوید) دامنه آن سایت است. مثلآ دامنه یاهو yahoo.com است. برای داشتن این نام ها باید نام مورد نظر آزاد باشد و مبلغی را سالیانه پرداخت کنید تا به نام شما ثبت شود.

توجه کنید که مثلآ در مثال یاهو، کل عبارت “Yahoo.com” دامنه است، نه فقط “Yahoo” در نتیجه “Yahoo.net” هم یک دامنه جدا است که می تواند متعلق به فرد دیگری باشد، همچنین “Yahoo.org” و… البته شرکت های بزرگ تمام دامنه های اسم شرکت شان را به نام خودشان با پسوندهای مختلف ثبت می کنند.

۷- هاست یا هاستینگ: هاست، هاستینگ یا Host یعنی فضایی که فایل های یک سایت اینترنتی روی آن قرار می گیرد. هر چیزی که شما روی یک سایت می خوانید باید روی یک کامپیوتر واقعی در یک جایی از دنیا وجود داشته باشد. همین مطلب که الان شما می خوانید روی سرور سایت راهنمای وبلاگ نویسان در کشور کانادا است.

این فضا ها هم توسط شرکت ها فروخته می شوند. در نتیجه اگر می بینید می گویند «هاست ۱۰۰ مگابایتی» یعنی به شما ۱۰۰ مگابایت فضا می دهند که فایل های سایت تان را در آن نگهداری کنید.

۸- چگونه سایت داشته باشیم ! برای داشتن یک سایت اینترنتی شما باید ابتدا یک دامنه ثبت شده و یک فضا را داشته باشید. توسط تنظیماتی دامنه به فضای شما متصل و قابلیت استفاده از آن را دارید ، بطوریکه با وارد کردن آدرس سایت و دامنه خود ، به آن فضا یا هاست در واقع مراجعه می کنید. برای نمایش محتویات سایت خود هم نیاز دارید صفحاتی طراحی شود و روی فضای سایت قرار گیرد یا آپلود شود تا بازدیدکنندگان ، صفحات سایت شما را ببینند.

منبع:bloghelp.ir

محبوبیت یک سایت در وب

راه ورود موتور جستجوگر به سايت شما چيست؟
اين راه چيزي جز يک پيوند ناقابل از سايتهاي ديگر نيست. اگر مي خواهيد موتور جستجوگر را به ميهماني سايتتان دعوت کنيد بايد راه را هم به وي نشان دهيد و وي آدرس سايت شما را بداند. موتور جستجوگر بهانه هاي بسياري براي نپذيرفتن اين دعوت دارد زيرا در همان لحظه به سايتهاي بسيار ديگري هم دعوت شده است! بنابراين بايد در آدرس دادن نهايت دقت را انجام دهيد. براي روشنتر شدن موضوع، چگونگي کارکرد موتور جستجوگر را با هم بررسي مي کنيم.

موتور جستجوگر چگونه کار مي کند؟
طرز کار موتور جستجوگر به طور خلاصه بدين گونه است که آن يک آدرس وب را مي يابد، آنرا دنبال مي کند و به صفحه اي مي رسد. محتواي آن صفحه را مي خواند و پارامترهاي آن را مشخص مي کند. به عنوان مثال تعداد کلمات متن آن صفحه، حجم و تاريخ به روز رساني آن، بعضي از پارامترهاي آن صفحه است.

سپس پارامترهاي تعيين شده را به همراه آدرس آن صفحه به بايگاني موتور جستجوگر ارسال مي کند و اين اطلاعات در آنجا پس از فشرده سازي، ذخيره مي گردد.

حال اگر کاربري که دنبال چيزي مي گردد کلماتي را جستجو کند، موتور جستجوگر در پايگاه داده اي که تشکيل داده است ابتدا تمام صفحات مرتبط با موضوع جستجو شده را مي يابد و سپس مرتبط ترين را به عنوان اولين نتيجه جستجو و بقيه صفحات را بر اساس ميزان ارتباط بعد از آن در اختيار کاربر قرار مي دهد. به عبارت ديگر اگر تعداد نتايج جستجو 1000 مورد باشد، سايت رده اول مرتبط ترين و سايت رده 1000 کم ارتباط ترين سايت به موضوع جستجو شده مي باشد.
به آدرس دادن برگرديم. شما مي توانيد آدرس خود را روي تکه کاغذي مچاله شده به مهمان خود بدهيد و يا آنرا به شکلي بسيار با کلاس و خاطره انگيز تقديمش کنيد. حتما همه ما حالت دوم را ترجيح مي دهيم.
پيوندي هم که شما با آن موتور جستجوگر را به پارتي سايتتان دعوت مي کنيد، بسيار مهم است: همواره پيوند به سايتتان را در سايت (صفحات) مهم ديگر قرار دهيد تا موتور جستجوگر نه يکبار که چندين بار به سايت شما از آن طريق مراجعه کند.

موتور جستجوگر، کافيست که آدرس سايت شما را ياد بگيرد. آنوقت مي توانيد مطمئن باشيد که هر ماه حداقل يکبار بدان مراجعه مي کند. اما اگر پيوندهاي سايتتان در سايتهاي معتبر و مهمي باشند آنوقت بيش از يکبار در ماه و حتي هر چند روز يکبار بدان مراجعه مي کند.

پيوند دادن و پيوند گرفتن امروزه مقوله اي بسيار جدي ميان مديران سايتهاست. شايد هر روزه ميليونها پست الکترونيک فقط براي اين موضوع ميان مديران سايتها رد و بدل مي شود. البته مديران سايتها نيز خسيس شده اند و به سادگي لينک نمي دهند. به سايت شما لينک نمي دهند تا زمانيکه به سايت آنها لينک ندهيد: به من لينک بده تا من به تو لينک بدهم!

شما هم بايد موضوع پيوندها را جدي بگيريد و تعداد پيوندهاي به سايتتان را افزايش دهيد. حالا که بحث به اينجا کشيده شده است، اجازه دهيد خود را ملزم به رعايت چند قانون ساده کنيم:
- در سايتتان حتما صفحه اي را براي لينک دادن به سايتهاي ديگر، اختصاص دهيد.
- اگر سايتي محتواي مناسبي دارد ، حتما به آن لينک بدهيد حتي اگر از شما درخواست هم نکرده باشد. با اينکار شما به طبيعت اينترنت احترام مي گذاريد و همچنين منابع مفيد را به کاربران سايتتان معرفي مي نماييد.
- از سايتهايي لينک بگيريد که به محتواي سايتتان ارتباط دارند.
- لينکها را تنها براي صفحه اول سايتتان درخواست نکنيد.
- براي لينک گرفتن از سايتهاي با ارزش، وقت صرف کنيد.

اما چرا پيوندها مهم هستند؟
- يکي از مهمترين دلايل آنست که ما با کمک آنها مي توانيم موتورهاي جستجوگر بيشتري را به سايتمان دعوت کنيم. لطفا دقت کنيد که درست است که گوگل غول دنياي جستجوست اما موتورهاي جستجوگر مهم ديگري نيز وجود دارند که شما نمي توانيد از آنها غافل باشيد. ياهو نمونه اي از آنهاست. هر چه موتورهاي جستجوگر بيشتري سايت شما را بشناسند، بهتر (بهتر تر !) است.

- حدود بيست درصد مراجعات به وب سايتها از طريق دنبال کردن لينکهاي موجود در وب است. چرا کاربران وب از طريق همين پيوندها به سايت شما مراجعه ننمايند؟

- اگر بدون درخواست شما به سايتتان لينک داده مي شود، مي تواند دليل آن باشد که محتواي سايتتان براي سايت هاي ديگر مفيد و مناسب بوده است و اين مي تواند معيار ارزيابي خوبي براي سايتتان باشد.
 شرایط یک میزبانی وب مناسب

هوش مصنوعی چیست ؟

هوش مصنوعی، شاخه‌ایست از علم كامپیوتر كه ملزومات محاسباتی اعمالی همچون ادراك (Perception)، استدلال(reasoning) و یادگیری(learning) را بررسی كرده و سیستمی جهت انجام چنین اعمالی ارائه می‌دهد.

Compiler

A compiler is a computer program that translates a computer program written in one computer language (called the source language) into an equivalent program written in another computer language (called the output, object, or target language).

[edit]

Introduction and history

Most compilers translate source code written in a high level language to object code or machine language that may be directly executed by a computer or a virtual machine. However, translation from a low level language to a high level one is also possible; this is normally known as a decompiler if it is reconstructing a high level language program which (could have) generated the low level language program. Compilers also exist which translate from one high level language to another (cross compilers), or sometimes to an intermediate language that still needs further processing; these are sometimes known as cascaders.

Typical compilers output so-called objects that basically contain machine code augmented by information about the name and location of entry points and external calls (to functions not contained in the object). A set of object files, which need not have all come from a single compiler provided that the compilers used share a common output format, may then be linked together to create the final executable which can be run directly by a user.

Several experimental compilers were developed in the 1950s, but the FORTRAN team led by John Backus at IBM is generally credited as having introduced the first complete compiler, in 1957. COBOL was an early language to be compiled on multiple architectures, in 1960. [1] (http://www.interesting-people.org/archives/interesting-people/199706/msg00011.html)

The idea of compilation quickly caught on, and most of the principles of compiler design were developed during the 1960s.

A compiler is itself a computer program written in some implementation language. Early compilers were written in assembly language. The first self-hosting compiler -- capable of compiling its own source code in a high-level language -- was created for Lisp by Hart and Levin at MIT in 1962. [2] (http://www.ai.mit.edu/research/publications/browse/0000browse.shtml) The use of high-level languages for writing compilers gained added impetus in the early 1970s when Pascal and C compilers were written in their own languages. Building a self-hosting compiler is a bootstrapping problem -- the first such compiler for a language must be compiled either by a compiler written in a different language, or (as in Hart and Levin's Lisp compiler) compiled by running the compiler in an interpreter.

During the 1980s and 1990s a large number of free compilers and compiler development tools were developed for all kinds of languages, both as part of the GNU project and other open-source initiatives. Some of them are considered to be of high quality and their free source code makes a nice read for anyone interested in modern compiler concepts.

[edit]

Types of compilers

A compiler may produce code intended to run on the same type of computer and operating system ("platform") as the compiler itself runs on. This is sometimes called a native-code compiler. Alternatively, it might produce code designed to run on a different platform. This is known as a cross compiler. Cross compilers are very useful when bringing up a new hardware platform for the first time (see bootstrapping). A "source to source compiler" is a type of compiler that takes a high level language as its input and outputs a high level language. For example, an automatic parallelizing compiler will frequently take in a high level language program as an input and then transform the code and annotate it with parallel code annotations (e.g. OpenMP) or language constructs (e.g. Fortran's DOALL statements).

·         One-pass compiler, like early compilers for Pascal

o    The compilation is done in one pass, hence it is very fast.

·         Threaded code compiler (or interpreter), like most implementations of FORTH

o    This kind of compiler can be thought of as a database lookup program. It just replaces given strings in the source with given binary code. The level of this binary code can vary; in fact, some FORTH compilers can compile programs that don't even need an operating system.

·         Incremental compiler, like many Lisp systems

o    Individual functions can be compiled in a run-time environment that also includes interpreted functions. Incremental compilation dates back to 1962 and the first Lisp compiler, and is still used in Common Lisp systems.

·         Stage compiler that compiles to assembly language of a theoretical machine, like some Prolog implementations

o    This Prolog machine is also known as the Warren abstract machine (or WAM). Byte-code compilers for Java, Python (and many more) are also a subtype of this.

·         Just-in-time compiler, used by Smalltalk and Java systems, and also by Microsoft .Net's Common Intermediate Language (CIL)

o    Applications are delivered in bytecode, which is compiled to native machine code just prior to execution.

·         A retargetable compiler is a compiler that can relatively easily be modified to generate code for different CPU architectures. The object code produced by these is frequently of lesser quality than that produced by a compiler developed specifically for a processor. Retargetable compilers are often also cross compilers. GCC is an example of a retargetable compiler.

·         A parallelizing compiler converts a serial input program into a form suitable for efficient execution on a parallel computer architecture.

[edit]

Compiled vs. interpreted languages

Many people divide higher-level programming languages into compiled languages and interpreted languages. However, there is rarely anything about a language that requires it to be compiled or interpreted. Compilers and interpreters are implementations of languages, not languages themselves. The categorization usually reflects the most popular or widespread implementations of a language -- for instance, BASIC is thought of as an interpreted language, and C a compiled one, despite the existence of BASIC compilers and C interpreters. There are exceptions, however; some language specifications assume the use of a compiler (as with C), or spell out that implementations must include a compilation facility (as with Common Lisp); on the other hand, some languages have features that are very easy to implement in an interpreter, but make writing a compiler much harder (one such example is the capability of executing arbitrary source code contained in a run-time supplied string).

[edit]

Compiler design

In the past, compilers were divided into many passes¹ to save space. A pass in this context is a run of the compiler through the source code of the program to be compiled, resulting in the building up of the internal data of the compiler (such as the evolving symbol table and other assisting data). When each pass is finished, the compiler can free the internal data space needed during that pass. This 'multipass' method of compiling was the common compiler technology at the time, but was also due to the small main memories of host computers relative to the source code and data.

Many modern compilers share a common 'two stage' design. The front end translates the source language into an intermediate representation. The second stage is the back end, which works with the internal representation to produce code in the output language. The front end and back end may operate as separate passes, or the front end may call the back end as a subroutine, passing it the intermediate representation.

This approach mitigates complexity separating the concerns of the front end, which typically revolve around language semantics, error checking, and the like, from the concerns of the back end, which concentrates on producing output that is both efficient and correct. It also has the advantage of allowing the use of a single back end for multiple source languages, and similarly allows the use of different back ends for different targets.

Often, optimizers and error checkers can be shared by both front ends and back ends if they are designed to operate on the intermediate language that a front-end passes to a back end. This can let many compilers (combinations of front and back ends) reuse the large amounts of work that often go into code analyzers and optimizers.

Certain languages, due to the design of the language and certain rules placed on the declaration of variables and other objects used, and the predeclaration of executable procedures prior to reference or use, are capable of being compiled in a single pass. The Pascal programming language is well known for this capability, and in fact many Pascal compilers are themselves written in the Pascal language because of the rigid specification of the language and the capability to use a single pass to compile Pascal language programs.

[edit]

Compiler front end

The compiler front end consists of multiple phases itself, each informed by formal language theory:

1.      Lexical analysis - breaking the source code text into small pieces ('tokens' or 'terminals'), each representing a single atomic unit of the language, for instance a keyword, identifier or symbol names. The token language is typically a regular language, so a finite state automaton constructed from a regular expression can be used to recognize it. This phase is also called lexing or scanning.

2.      Syntax analysis - Identifying syntactic structures of source code. It only focuses on the structure. In other words, it identifies the order of tokens and understands hierarchical structures in code. This phase is also called parsing.

3.      Semantic analysis is to recognize the meaning of program code and start to prepare for output. In that phase, type checking is done and most of compiler errors show up.

4.      Intermediate language generation - an equivalent to the original program is created in an intermediate language.

[edit]

Compiler back end

While there are applications where only the compiler front end is necessary, such as static language verification tools, a real compiler hands the intermediate representation generated by the front end to the back end, which produces a functional equivalent program in the output language. This is done in multiple steps:

1.      Compiler Analysis - This is the process to gather program information from the intermediate representation of the input source files. Typical analysis are variable define-use and use-define chain, data dependence analysis, alias analysis etc. Accurate analysis is the base for any compiler optimizations. The call graph and control flow graph are usually also built during the analysis phase.

2.      Optimization - the intermediate language representation is transformed into functionally equivalent but faster (or smaller) forms. Popular optimizations are inline expansion, dead code elimination, constant propagation, loop transformation, register allocation or even auto parallelization.

3.      Code generation - the transformed intermediate language is translated into the output language, usually the native machine language of the system. This involves resource and storage decisions, such as deciding which variables to fit into registers and memory and the selection and scheduling of appropriate machine instructions along with their associated addressing modes (see also Sethi-Ullman algorithm).

[edit]

Notes

1.      A pass has also been known as a parse in some textbooks. The idea is that the source code is parsed by gradual, iterative refinement to produce the completely translated object code at the end of the process. There is, however, some dispute over the general use of parse for all those phases (passes), since some of them, e.g. object code generation, are arguably not regarded to be parsing as such.

[edit]

References

بيش از سه دهه ازساخت اولين ويروس كامپيوتري توسط فرد كوهن مي گذرد . شايد درابتدا كوهن هرگزتصورنمي كرد كه روزي اختراع اوبه صورت يك فاجعه كامپيوتري در آمده و دنياي كامپيوتر را مورد تهديد قرار دهد (متاسفانه بسياري از مشكلات بزرگ تكنولوژي همين گونه آغاز مي شود). كوهن صرفا به عنوان يك پروژه دانشجويي ، برنامه اي را ساخت كه مي توانست خود را تكثير كرده وانگل  وار به ديگر برنامه ها بچسبد و نوعي تغيير در آنها بوجود آورد . با طرح ويژگيهاي اين نوع برنامه ها در مقالات و سخنرانيها  بتدريجاين مسئله توجه عده زيادي از بر نامه نويسان  را به خود جلب كرده و رفته رفته مسئله توليد ويروسهاي كامپيوتري نضج گرفت. علت نامگذاري ويروس بر روي اينگونه برنامه ها،تشابه زاد آنها با ويروسهاي بيولوژيكي بود. چرا كه ويروسهاي كامپيوتري مانند ويروسهاي بيولوژيكي بطور ناگهاني تكثير مي شوند و در حالي كه ممكن است بر روي يك ديسك وجود داشته باشند.تا زماني كه شرايط مناسب نباشند،فعال نخواهد بود.امروزه مسئله ويروسهاي كامپيوتري به يك معضل بسيار جدي تبديل شده است. حوزه عملكرد ويروسها، انواع كامپيوتر ها وسيستم هاي عامل را در بر مي گيرد. و هر روزچندين ويروس جديد توليد شده و در فضاي كامپيوتر جهاني رها مي شود. بدون اينكه بتوان فرد سازنده آن را شناسايي و مواخذه كرد.براي يك كاربر معمولي PC ممكن است حداكثر ضرر ناشي ازيك ويروس خطر ناك ، نابود كردن اطلاعات وبرنامه هاي مهم موجود بر روي كامپيوتري باشد درحالي كه ضرر يك ويروس مخرب بر روي شبكه ارتباطي ترمينالهاي بانك هاي يك كشور ممكن است موجب تغيير و يا حذف اطلاعات مالي شركتها و افراد صاحب حساب شده و خسارات  مالي سنگيني را ببار آورد ، آنچنان كه تا كنون نيز مواردي از اين دست ، ازرسانه هاي گروهي اعلام شده است . بنابراين اثر تخريب كنندگي ويروسها مرز خاصي نمي شناسد و هر جا كه اثري ازيك فعاليت كامپيوتري نرم افزاري وجود دارد،ممكن است ويروسها نيز حضور داشته باشند .

بديهي است رشد سرطان  گونه ويروسها متخصصين امر را بر آن مي دارد كه برنامه هايي براي نابودي آنها تهيه كنند.تا كنون برنامه هاي ضد ويروس زيادي ساخته شده است كه هر يك گروهي از ويروسها را شناسايي و آنها حذف مي كنند .

اين برنامه ها هر يك ويژگيهاي خاصي داشته و براحتي نمي توان ازآنها را به عنوان بهترين ضد ويروس معرفي كرد . متاسفانه به دليل كمبود منابع ، عموم كاربران داخل كشور ازكارايي و نحوه عملكرد برنامه هاي اطلاع كافي نداشته و لذا صرفاً ازآنها به شكل ساده و بدون تنظيمات خاص استفاده كرده و از اين رو در بسياري موارد مشكلات ناشي از وجود ويروسها به طور قطعي حل نمي شوند .

ويروس كامپيوتري  چيست ؟

ويروس كامپيوتري برنامه اي است كه مي تواند داده هاي موجود روي ديسك و حافظه RAM را معيوب نموده و در نتيجه از اجراي  برنامه ها بطور صحيح جلوگيري به عمل مي آورد .بعضي از ويروسها ي كامپيوتري ضعيف بوده و فقط با نمايش پيغام خاصي خود را نشان داده و صدمه اي به ديسك وارد نمي سازند ولي نوع ديگر ويروس ها ممكن است به حد خطرناك باشند كه كل اطلاعات ديسك را از بين برده و كاربر را مجبور به format  نمودن ديسك مزبور كنند. ويروسها كامپيوتري به صورت مخفيانه و از طريق برنامه هايي كه توسط ديسك هاي ديگر يا مودم به كامپيوترتان كپي مي كنيد ،وارد كامپيوترتان مي شوند . اين ويروسهاي كامپيوتري ممكن است مدتها در كامپيوتر شما موجود بوده و فقط به تكثير خود پرداخته و هيچ صدمه اي وارد ننمايند و درساعت و تاريخ  و يا هنگام اجراي برنامه خاصي فعال شده وتمام كپي ها ي خود را نيز فعال كنند كه بستگي به ويروس مورد نظر ، صدمات غيرقابل جبراني را وارد مي كنند . ويروس ها  اغلب روي فايـل هاي  اجرايي ديـسك عمل نموده وآنها را معيوب مي كنند . ويرس هاي كامپيوتري به صورت برنامه جداگانه اي وجود ندارند بلكه خود را به فايل ها و برنامه هاي ديگر چسبانده و از كامپيوتري به كامپيوتر ديگر منتقل مي شوند .

تا كنون بيش از 20000ويروس شناخته شده اند و متخصصين و كارشناسان پس از شناسايي هر يك ازآنها ، نام خاصي را به آنها اطلاق كرده اند .

براي محافظت و سالم نگه داشتن ديسك ، كاربران بايستي ازبرنامه هاي موجود به طور مداوم استفاده نمايند كه يكي از آنها و قويترين شان برنامه Disk Monitor است البته برنامه هاي ديگري در سيتسم عامل Dos  و ديگربرنامه هاي سودمند نيز تعبيه شده اند كه عبارتند از Vasfe وسنسورهاي مختلف برنامه Norton system Doctor در Un تحت ويندوز 95 و......

• صفحه نخست
• پروفایل مدیر وبلاگ
• پست الکترونیک
• آرشیو مطالب
• عناوین مطالب